Co prawda mamy tylko dwa bilety a do Łodzi mam jechać ja, mój brat Michał z dziewczyną Kasią i siostra cioteczna Kasi - Agata. Podjęliśmy decyzję, że jeśli nie uda nam się dostać jeszcze dwóch biletów to dwie osoby zobaczą mecz na telebimie przy hali lub wejdą tylko na jedno ze spotkań.

Około godziny 19:00 wyjechaliśmy z bratem do Lublina. W drodze zadzwoniłem do trenera ( Pana Tomasza Wieczorka)z prośbą o zwolnienie z jutrzejszego meczu  (CHKS Chełmianka - Lewart Lubartów). Na szczęście dostałem pozwolenie na opuszczenie meczu. W Lublinie nocleg przed jutrzejszą podróżą…

Niedziela 4.10.2009r.
Pobudka o godzinie 6:30 idziemy w trójkę (ja, Michał, Kasia) do kościoła pomodlić się o szczęśliwą podróż i zwycięstwo Polek. Następnie śniadanie i około godziny 9:00 wyjazd. Po drodze zabieramy Agatę i udajemy się w kierunku Łodzi. Zahaczamy o Warszawę gdzie odbywał się bieg promujący jakąś akcję. W Warszawie odwiedzamy brata Agaty i zostawiamy mu „podarki” z domu.

Godz.: 13:00 ustawiamy GPS na halę „ATLAS ARENA” w Łodzi. Po dwóch godzinach jazdy naszym oczom ukazała się hala. Jeszcze tylko miejsce parkingowe, z którym o tej porze nie było problemu i idziemy szukać biletów(…). Udało nam się kupić bilety u jednego z „koników” w cenie 200zł za jedną sztukę(normalnie kosztował 60zł). Jednak w tej chwili cena nie była ważna. Jeszcze tylko malowanie flag na policzkach i w biało-czerwonych barwach (z trąbkami, szalikami, czapkami, koszulkami) udajemy się do wejścia. Rutynowa kontrola biletów i jesteśmy w „ATLAS ARENA”. Ponieważ nie mieliśmy czterech biletów obok siebie ja z Michałem poszedłem na jeden sektor, natomiast Kasia z Agatą na drugi.

Z minuty na minutę hala wypełniała się, a spiker powoli rozgrzewał kibiców siatkarskimi przyśpiewkami. Na pół godziny przed rozpoczęciem meczu o trzecie miejsce pomiędzy reprezentacjami Polski i Niemiec odbyło się powitanie zespołów. Wtedy też spiker oznajmił, iż czekają nas hymny obu państw. Najpierw odegrano hymn Niemiec, następnie cała hala odśpiewała „Mazurka Dąbrowskiego”. Zespoły przystąpiły do rozgrzewki. W tym czasie 14 tys. kibiców rozgrzewało gardła przed walką Polek o brązowy medal.

Punktualnie o godzinie 17:00 obie reprezentacje wybiegły w swoich najsilniejszych składach na parkiet. Cała hala dopingowała polskie siatkarki, kiedy miały piłkę, natomiast w czasie kiedy piłka była po stronie niemieckiej słuchać było deprymujący ryk trąbek. Polki grały pewnie i skutecznie, wygrywając pierwszego, a potem drugiego seta. Czas na 10 minutową przerwę i konkurs. Wylosowany wcześniej kibic jest proszony przez spikera na parkiet. Otrzymuje mikrofon i przy zdziwieniu wszystkich wypowiada słowa: „Aniu wyjdziesz za mnie…”, hala zamilka na chwilę. Pani Ania została poproszona o zejście na plac boiska (…) odpowiedz pani Ani była krótka „Tak”. Później były kwiaty, gromkie „sto lat” i „gorzko”. Po tym wszystkim wróciliśmy do emocji sportowych. Set trzeci wydawał się najbardziej wyrównany jednak i on padł łupem naszych siatkarek. W hali zapanował szampański nastrój (trudno to opisać) . Były podziękowania kibiców dla siatkarek i siatkarek dla kibiców…

Do meczu o złoto była jeszcze godzina, więc był czas na zjedzenie jakichś kanapek itd. Tak jak przed wcześniejszym meczem tak i teraz powitano reprezentacje Holandii i Włoch, odegrano hymny narodowe, po czym zawodniczki przystąpiły do rozgrzewki. Można było zauważyć, iż część hali kibicuje Holenderkom, a część Włoszkom. Ja osobiście byłem za tym, by wygrały lepsze. O 20:00 rozpoczął się ostatni mecz ME siatkarek, który oglądałem z innego miejsca niż to miało miejsce w czasie meczu Polek. Mianowicie: ja oglądałem mecz z Agatą, a Michał z Kasią.  Mecz przebiegał pod dyktando Włoszek, które królowały w każdym elemencie rzemiosła siatkarskiego wygrywając łatwo cały mecz 3:0. Po finałowym spotkaniu organizatorzy przystąpili do przygotowywania ceremonii zakończenia mistrzostw. Po upływie 15 minut zgasły światła. Na telebimach zawieszonych pod dachem hali można było raz jeszcze zobaczyć najciekawsze momenty z meczów reprezentacji Polski. Kolejnym punktem programu był pokaz cyrkowy (nie pamiętam nazwy cyrku). Po tym wszystkim przyszedł czas na dekorację najlepszych siatkarek Starego Kontynentu. Na początku przyznano nagrody indywidualne, następnie wręczono medale, puchary dla trzech najlepszych zespołów i odegrano raz jeszcze hymn Włoch. Po całej uroczystości kibice raz jeszcze podziękowali siatkarkom, w szczególności oczywiście polskim.

W końcu przyszedł czas na to, by zobaczyć najlepsze i najładniejsze siatkarki Europy z bliska. Nam udało się przybić tzw. „piątkę” z najlepszą drużyną turnieju, podczas gdy opuszczała ona halę…

Łódź opuszczaliśmy pełni wrażeń, emocji, a także z myślą, że wrócimy tu jeszcze na kolejne mecze czy to siatkarek, czy siatkarzy."

Mateusz Koziński  

Bądź pierwszym, komentującym ten artykuł

Napisz Komentarz
Proszę utrzymaj temat wiadomości związany z przedmiotem artykułu. Osobiste słowne ataki będą usunięte. Proszę nie używaj komentarzy, by reklamować swoją witrynę. Taki materiał będzie usunięty. Upewnij się zanim klikniesz przycisk 'Wyślij', że widzisz poprawny kod zabezpieczeń chroniący naszą witrynę przed spamem. Jeśli nie, kliknij *Odśwież Stronę* w twojrej przeglądarce. Jeśli nie możesz przesłać zawartości prawdopodobnie wpisano zły kod bezpieczeństwa.
Imię:
E-mail
WWW
Tytuł:
BBCode:
Komentarz:
Kod:*
	Powiadom mnie o komenatrzach