CS: Od lat kojarzony jesteś przez ludzi interesujących się sportem z podnoszeniem ciężarów…
MS: Trudno mi tak naprawdę określić  z kim kojarzą mnie chełmianie, ale mam nadzieję, że przede wszystkim z doświadczonym nauczycielem i trenerem sportowym, a w dalszej kolejności ze sztangistą i moimi osiągnięciami... Najsympatyczniejsze jest jednak to, że wielu ludzi rozpoznaje mnie i traktuje z życzliwością...
CS: Z chełmskimi ciężarowcami liczono się nie tylko w regionie, ale i w kraju, może przybliż internautom początki ciężarów w Chełmie i tych ludzi, którzy przecież też są między innymi Twoimi wychowankami.
MS: To prawda, ale nie ja tworzyłem chełmską historię tej trudnej, ale bardzo szlachetnej dyscypliny sportu. Przede mną byli bracia Bieleccy z Rudy Huty, trenerzy Tadeusz Wosk i Kazimierz Być, a później także Józef Zieliński. W latach sześćdziesiątych dźwiganie w barwach LZS Gryf Chełm było ogromną nobilitacją. Obok zawsze popularnej piłki nożnej i kochanej Chełmianki, której namiętnie kibicowałem, ciężary były najważniejszą dyscypliną. Sukcesy olimpijczyla Mariana Zielińskiego, medalistów mistrzostw Polski: Adama Prokopa, Zbigniewa Radzieńczaka, Wiesława Procia, Andrzeja Nowosada, Zbigniewa Szweda, Witolda Guza, Jana Jegorowa, Kazimierza Łatyńskiego, Ryszarda Witkowskiego i Ryszarda Śliwińskiego, a później i moje spowodowały niebywałą popularność uprawiania ćwiczeń siłowych z ukierunkowaniem na podnoszenie ciężarów. Niestety, w latach 1973-1977 nastąpił spory kryzys, spowodowany między innymi odejściem kilku znaczących zawodników. W tym czasie studiowałem już na AWF w Białej Podlaskiej i reprezentowałem barwy AZS-u.  Po studiach, po namowie ówczesnego dyrektora Wydziału Kultury Fizycznej i Sportu pana Lecha Gębickiego, zrezygnowałem z oferty pracy na uczelni i wróciłem do Chełma. Moje 10 lat pracy zaowocowało wynikami wychowanków, z których wielu nie tylko zdobywało medale w prestiżowych imprezach ogólnopolskich, ale także liczyło się na arenie międzynarodowej. Marek Maślany, wielokrotny mistrz Polski seniorów, kilkakorotny uczestnik mistrzostw świata i Europy był również 10 zawodnikiem Igrzysk Olimpijskich w Atlancie! Ale obok niego nasz kraj reprezentowali również tacy atleci jak: Robert Pietruszka, Andrzej Szajner, Marek Mazurek, Marek Korzan, Zbigniew Burawczenko, Robert Ciemiński, Leszek Kołosiński, Piotr Kapeluszny, Jacek Nowosad i inni. W 1988 roku Szkolny Związek Sportowy ze względu na brak możliwości finansowych rozwiązał sekcję podnoszenia ciężarów i dyscyplina ta zniknęła ze sportowej mapy naszego miasta.
CS: Wiem, że miałeś różne propozycje jako szkoleniowiec, działacz. Uchyl  rąbka tajemnicy.
MS: Od początku pracy trenerskiej aktywnie współpracowałem z Polskim Związkiem Podnoszenia Ciężarów jako doradca i tłumacz specjalistycznych materiałów szkoleniowych. Dwukrotnie przebywałem na obozach kadry narodowej jako trener asystent Zygmunta Smalcerza. Kilkakrotnie proponowano mi przyjęcie funkcji trenera kadry narodowej juniorów, ale z różnych względów, w tym rodzinnych, nie mogłem jej przyjąć. Dwa lata przed Igrzyskami Olimpijskimi w Pekinie zdecydowałem się jednak na start w konkursie na trenera kadry narodowej seniorów. Uważałem i dalej utrzymuję, że polscy zawodnicy dysponują ogromnym potencjałem i wielu z nich stać na największe laury w mistrzostwach świata i Europy. Rezerwy tkwią w nienajlepszej, niedopracowanej jeszcze technice, którą muszą udoskonalić. O tym problemie rozmawiałem podczas chełmskiej Gali Mistrzów Sztangi z Szymonem Kołeckim, który przyznał mi rację. Co z tym konkursem? Jak to w Polsce - zwyciężyli koledzy, a nie interes kadry. W dodatkowym głosowaniu (w pierwszym głosowano 3:3) przegrałem 4:2 z byłym mistrzem świata i wicemistrzem olimpijskim Norbertem Ozimkiem. Tłumaczono to tym, że Ozimek jest bez pracy, a ja pracuję aż na dwóch, w szkole średniej i w szkole wyższej, więc właśnie jemu dano szansę. Mam o to żal, bo wtedy jeszcze czułem w sobie ogromny potencjał szkoleniowy... miałem motywację. Teraz, chyba już nie. Ciężary wciąż są moją pasją, ale już w innym, bardziej osobistym wydaniu.
CS: Marian - zawodnik jako junior, senior czy oldboj? Który jest lepszy?
MS: Jako junior zapowiadałem się zupełnie nieźle. Pewnie dlatego, że byłem dość wszechstronny, wcześniej uprawiałem lekkoatletykę, piłkę nożną, gimnastykę i koszykówkę. Obok tytułu mistrza okręgu lubelskiego, najmilej wspominam rekord Polski juniorów i brązowy medal młodzieżowych mistrzostw Polski w Ciechanowie, gdzie przegrałem tylko z późniejszymi medalistami mistrzostw świata i olimpijczykami - ojcem Dody - Pawłem Rabczewskim i Janem Lisowskim. Dobrze zapowiadającą się karierę przerwała jednak nieoczekiwanie ciężka kontuzja kręgosłupa i na AWFie w Białej Podlaskiej już tylko utrzymywałem formę po to, aby uzyskać kwalifikacje trenerskie. Ale kilka występów z zawsze mocnymi sztangistami z Brześcia przekonało mnie, że nawet nieźle się czuję w walce z przedstawicielami innej nacji. Mimo wszystko najwyżej oceniam starty w kategorii masters. Nie tylko ze względu na trzy zdobyte medale mistrzostw świata w Kanadzie, Szkocji czy Grecji wywalczony Puchar Europy i mistrzostwo Polski. Moim najcenniejzym medalem jest moje niezawodne do tej pory zdrowie i możliwość uprawiania dających mi niesamowitą frajdę - ćwiczeń siłowych. Cieszy mnie także opinia specjalistów tej dyscypliny sportu, którzy podczas ostatnich mistrzostw świata w Grecji uznali mnie za jednego z najlepszych technicznie zawodników.
CS: Wrócmy jeszcze na chwilę do chełmskich ciężarów. Baza sportowa, pomoc  z zewnątrz, proszę trochę więcej na ten temat.
MS: Trenuję wspólnie z młodzieżą i kolegami-mastersami: Ryszardem Śliwińskim, Janem Krawcem i Zbigniewem Gałkowskim w siłowni Zespołu Szkół Budowlanych w Chełmie. Sam ją zaprojektowałem i urządziłem. Mamy do dyspozycji cztery profesjonalne sztangi, atlasy, masę innych, wartościowych urządzeń atletycznych. Mamy także możliwość korzystania z sauny i pryszniców. Wsparcia potrzebujemy jedynie podczas wyjazdów na zawody. Ale ja nie mogę narzekać. Pomagają mi bezinteresownie takie znane firmy jak: Technobud SA, Budowmel SA i Honoris i Sklep Majster. Zawsze też mogę liczyć na pomoc wójta Gminy Leśniowice Wiesława Radzięciaka i Mariusza Mroza. Urzędu Miasta o wsparcie finansowe nie proszę już od dawna, zawsze bowiem mi tej pomocy odmawiano.
CS: A może czas na reaktywację ciężarów w Chełmie?
MS: Zawsze uważałem i dalej podtrzymuję, że podnoszenie ciężarów odrodziłoby się w Chełmie bardzo szybko. Mamy przecież na miejscu niebywały potencjał szkoleniowy, o ile się nie mylę pięciu lub sześciu trenerów II klasy i kilku instruktorów. Potrzeba jednak mądrej decyzji Urzędu Miasta i jasnego określenia warunków z obu stron, tej która przyjmie odpowiedzialność za reaktywację tej dyscypliny i tej, która wesprze ją finansowo. Kolejny Memoriał im. Mariana Zielińskiego tuż tuż, rok temu padło tyle deklaracji, a co z tego wyszło... to widać gołym okiem!
CS: Przedstaw parę rzeczy o podnoszeniu ciężarów, konkurencje, przepisy, zawody, zainteresuj nią moich internautów, tak choćby w kilku zdaniach, chociaż jak każdy miłośnik danej dyscypliny mógłbyś pewnie mówić o niej w nieskończoność.
MS: Podnoszenie ciężarów jest dyscypliną, którą często myli się z trójbojem siłowym, składa się z dwóch konkurencji: rwania i podrzutu klasycznego. Pierwsza polega na podniesieniu sztangi z pomostu nad głowę ruchem ciągłym, druga-na zarzucie ciężaru na pierś i podrzucie do góry do pełnego wyprostu ramion. W czasie zawodów każdy atleta ma po trzy próby w każdym z bojów, w których musi podnieść maksymalny ciężar. Na realizację każdej z prób przysługuje mu 1 minuta, a w przypadku kiedy podchodzi sam po sobie - 2 minuty.
CS: Ostatnio modna jest rywalizacja w wyciskaniu sztangi. Co na ten temat?
MS: Wyciskanie sztangi jest jedną z konkurencji trójboju siłowego. Uważam, że jest ona doskonałą
i bezpieczną formą rywalizacji. Dlatego też opracowałem projekt zawodów w wyciskaniu sztangi z zamiarem wprowadzenia ich na stałe do rywalizacji międzyszkolnej. Warto jednak bacznie przyglądać się uprawiającym tę dyscyplinę dziewczętom i chłopcom, aby rozwijali się oni harmonijnie, bez dysproporcji poszczególnych partii mięśniowych. Niektórzy bowiem koncentrują się tylko na rozwijaniu mięśni klatki piersiowej, pomijając lub niedostatecznie akcentując pozostałe.
CS: Jednak to Ty jesteś bohaterem tego wywiadu. Co robisz na co dzień, a jak spędzasz wolny czas?
MS: Na co dzień pracuję na działce, egzaminuję jako ekspert MEN w komisjach awansujących nauczycieli, doskonalę znajomość języków obcych, czytam i piszę wspomnienia i wiersze, słucham dobrej muzyki, podróżuję, wciąż uczę się możliwości technologii komputerowej, prowadzę zajęcia z oldbojami, wykładam na uczelni, uczę wychowania fizycznego w Zespole Szkół Budowlanych w Chełmie, oj, dużo jeszcze tego, dużo...Nie mam czasu się nudzić, a i noc jest czasem za krótka!
CS: A ja trochę z innej, kulinarnej beczki. Jak odżywia się nasz mistrz, co je by utrzymywać formę, czego unika w swoim jadłospisie?
MS: Odżywiam się zwyczajnie... ale przyglądając się jak to czynią inni, trochę jednak inaczej. Unikam obfitych pokarmów, nie łączę białek z dużą ilością węglowodanów, jem warzywa i owoce sezonowe, unikam potraw przesolonych i słodkich oraz zbyt tłustych. Zawsze rano piję zieloną herbatę, często piję wodę mineralną, ale niedużymi porcjami. Słodycze traktuję jako oddzielny i rzadki posiłek (2-3 razy w tygodniu), na kilometr czuję produkty nieświeże, unikam chleba, zastępując go kaszą gryczaną, którą spożywam 3-4 razy w tygodniu, łącząc ją z zsiadłym mlekiem z Krasnegostawu...Alkohol, w niewielkiej ilości, bardzo rzadko, przeważnie przy okazjach towarzyskich...
CS: W swoim życiu zajmowałeś się też piłką nożną. Co powiesz ciekawego o tej przygodzie?
MS: To prawda. Z piłką nożną wiąże mnie wiele niezapomnianych wspomnień. Grałem w dzikich drużynach jako bramkarz, później w Zadrzewiu Zawadówka, Vitrum Nadbużanka Wola Uhruska, w AZS Biała Podlaska i w Chełmiance. Grając w lidze TKKF dwukrotnie zdobyłem tytuł króla strzelców, jako opiekun i trener w latach 1979-1989 dziesięciokrotnie z drużyną ZSB wygrywaliśmy mistrzostwo województwa chełmskiego chłopców i dwukrotnie mistrzostwo Chełma dziewcząt. W 1997 roku z Astrę Leśniowice awansowaliśmy do finału wojewódzkiego Pucharu Polski, gdzie jednak ulegliśmy grającej o dwie klasy wyżej Granicy Dorohusk 3:0. Wciąż fascynujei pociąga mnie ta dyscyplina. Gram w prowadzonych przez siebie grupach oldbojów w każdą środę i w każdy piątek tygodnia.
CS: Kto jest dla Ciebie wzorem sportowca, kogo cenisz i za co?
MS: Moim wzorem sportowca jest zmarły kilka lat temu sztangista - olimpijczyk Marian Zieliński. I nie dlatego, że pochodził z Chełma, i że był trzykrotnym medalistą olimpijskim, mistrzem i rekordzistą świata, mistrzem Europy, wielokrotnym mistrzem Polski. Był zawsze bardzo skromnym, przyjaznym wszystkim człowiekiem. Nawet w napisanych przez niego wspomnieniach więcej jest o jego najgroźniejszym rywalu- Waldemarze Baszanowskim niż o nim samym. Cieszę się, że to właśnie podczas ostatniej Gali Podnoszenia Ciężarów im. Mariana Zielińskiego, która odbyła się w Chełmie, władze PZPC i naszego miasta wyróżniły mnie za zdobycie wicemistrzostwa świata.
CS: A Marian ma jakąś ulubioną drużynę, której kibicuje?
MS: Nie ukrywam,że mam ogromny sentyment do Astry Leśniowice, ale i tak zawsze będę kibicował Chełmiance. Przecież jestem rodowitym Chełmianinem!
CS: Jaką imprezę sportową lub wyjazd wspominasz z największym sentymentem?
MS: Najmilej wspominam te zawody, które po dramatycznej walce przynosiły sukces: mistrzostwa świata w Kanadzie, Szkocji, Grecji, mistrzostwa Europy w Niemczech, międzynarodowe turnieje w piłce nożnej w Hiszpanii i Holandii z drużyną UKS Dystans, pierwszy medal na mistrzostwach Polski, zdobycie Pucharu Europy, ostatnia wygrana po ostrej rywalizacji na mistrzostwach Polski masters w Koszalinie... oj, jest tego, jest trochę... Naprawdę jest co wspominać!
CS: Czy chciałbyś poznać osobiście jakiegoś sportowca żyjącego lub już będącego w glorii odeszłych sław?
MS: Nie będę ukrywał, że osobiście znam wielu znakomitych sportowców i to nie tylko polskich. Teraz wciąż imponuje mi Adam Małysz... To po prostu niewiarygodnie wielki mistrz! Wierzę, że nasze drogi kiedyś się zejdą i poznam go osobiście. Sądzę, że w tym sportowcu drzemią jeszcze ogromne możliwości i nie ukrywam, że wierzę w jego sukces na najbliższych Igrzyskach Olimpijskich.
CS: A jakie jest motto życiowe Mariana Skrajnowskiego?
MS: Jakie motto życiowe? Nie kupisz tego, co serce daje za darmo! 
CS: Korzystając z okazji chciałbyś komuś podziękować?
MS: Dziękuję tym, którzy mi zaufali, mimo trudnych zakrętów życiowych, nie zwątpili we mnie, wspierali bez względu na wszystko... Mam takich Przyjaciół wielu i to jest bardzo motywujące, pomaga wytrwać w najtrudniejszych chwilach.. 
CS: Marian życzę Ci jeszcze mnóstwo startów, wielu imprez, zdrowia i siły, no i dziękuję za wywiad .
MS: Czorku!! Ale mnie ożeniłeś... a miał to być mini -wywiad! Pozdrawiam.

Zdjęcia z prywatnych zbiorów Mariana Skrajnowskiego i Tomasza Wieczorka    
 
 

Komentarz (6)

2. JbfRMeMJOCLd Napisał(a) Ten adres email jest ukrywany przed spamerami, włącz obsługę JavaScript w przeglądarce, by go zobaczyć , 21-01-2012 23:55 Shiver me tiembrs, them's some great information.

3. ujmAahViZCqy Napisał(a) Ten adres email jest ukrywany przed spamerami, włącz obsługę JavaScript w przeglądarce, by go zobaczyć , 23-01-2012 10:04 QrpinG ooirxreidhmo

4. ghKsNAKSwolAkxTM Napisał(a) Ten adres email jest ukrywany przed spamerami, włącz obsługę JavaScript w przeglądarce, by go zobaczyć , 23-01-2012 13:33 TO1g8C , okaqrajeeitl, [link=http://nfspawmcjpnw.com/]nfspawmcjpnw[/link], http://oawodarxdxbb.com/

5. VlfeWHsySQnXwREIdGm Napisał(a) Ten adres email jest ukrywany przed spamerami, włącz obsługę JavaScript w przeglądarce, by go zobaczyć , 27-01-2012 13:46 topamax, zonegran, weight loss srqy synthroid for sale 8673 viagra 3926

6. YyLFnrnaYWVWA Napisał(a) Ten adres email jest ukrywany przed spamerami, włącz obsługę JavaScript w przeglądarce, by go zobaczyć , 31-01-2012 06:52 online flagyl bhkes synthroid by mail =O

Napisz Komentarz
Proszę utrzymaj temat wiadomości związany z przedmiotem artykułu. Osobiste słowne ataki będą usunięte. Proszę nie używaj komentarzy, by reklamować swoją witrynę. Taki materiał będzie usunięty. Upewnij się zanim klikniesz przycisk 'Wyślij', że widzisz poprawny kod zabezpieczeń chroniący naszą witrynę przed spamem. Jeśli nie, kliknij *Odśwież Stronę* w twojrej przeglądarce. Jeśli nie możesz przesłać zawartości prawdopodobnie wpisano zły kod bezpieczeństwa.
Imię:
E-mail
WWW
Tytuł:
BBCode:
Komentarz:
Kod:*
	Powiadom mnie o komenatrzach